Psychosomatyczne leczenie niepłodności 

Jeśli staracie się o ciążę dłużej niż 12 miesięcy (a przy wieku kobiety 35+ często już po 6 miesiącach warto rozpocząć diagnostykę) – dobrze jest prowadzić równolegle lub etapowo zarówno proces medyczny, jak i zadbać o wsparcie psychologiczne i terapeutyczne. W praktyce trafiają do mnie osoby, które:
- mają „dobre wyniki”, a mimo to ciąża nie przychodzi;
- są po poronieniu lub serii poronień;
- żyją w przewlekłym stresie, niejednokrotnie- nieuświadomionym;
- czują, że temat macierzyństwa/ojcostwa uruchamia silne emocje,
- są w trangeneracyjnych traumach (również często nieuświadomionych) pozostając w strategiach przetrwania
- mają trudności lub nagromadzone konflikty w relacji.

Coraz częściej pojawia się pytanie, dlaczego pomimo dobrego stanu zdrowia, stabilnej sytuacji życiowej czy rozwiniętych karier zawodowych nie dochodzi do zajścia w ciążę. Czynniki te bywają utożsamiane z dobrostanem psychicznym, jednak w praktyce nie zawsze przekładają się na poczucie wewnętrznej równowagi i gotowości do macierzyństwa lub rodzicielstwa.
Współczesny styl życia, przeciążenie obowiązkami, brak przestrzeni na regenerację, nadmierna stymulacja bodźcami czy napięcia w relacjach mogą w sposób subtelny, a zarazem istotny wpływać na funkcjonowanie organizmu. Psychosomatyczne ujęcie niepłodności zakłada, że trudności z zajściem w ciążę mogą pozostawać w związku z historią doświadczeń emocjonalnych, stylem życia, jakością relacji czy poziomem chronicznego stresu.
Proces terapeutyczny pozwala przyjrzeć się tym obszarom w sposób całościowy – z uwzględnieniem potrzeb emocjonalnych, sygnałów płynących z ciała, kontekstu relacyjnego oraz indywidualnej historii życiowej. W niektórych przypadkach dopiero takie zintegrowane podejście umożliwia zrozumienie przyczyn trudności, które nie znajdują wyjaśnienia w diagnostyce medycznej.
Europejskie rekomendacje dotyczące leczenia niepłodności podkreślają znaczenie wsparcia psychologicznego i psychoterapeutycznego dla osób doświadczających trudności prokreacyjnych oraz strat ciąż. Rozumienie, uważność oraz profesjonalne towarzyszenie w tym procesie stanowią ważny element kompleksowego podejścia do zdrowia reprodukcyjnego.

Pracuję w podejściu integratywnym – dobieram narzędzia do tego, co w danym przypadku jest blokadą: trauma (w tym trauma medyczna), doświadczenie poronienia i żałoby, przewlekły stres i napięcie w ciele, konflikt relacyjny, trudności z bliskością, ambiwalencja wobec ciąży lub rodzicielstwa. W swojej pracy korzystam z następujących koncepcji terapeutycznych:
- gestalt
- terapia systemowa
- cbt
- terapeutyczna praca poprzez ciało
Czas trwania terapii nie jest z góry ustalony – zależy od historii i mechanizmu problemu. W razie potrzeby rekomenduję równoległe lub następcze konsultacje medyczne i współpracę interdyscyplinarną z innymi specjalistami.

Ze względu na wykonywany przez siebie zawód oraz standardy etyczne zawodu psychologa i psychotraumatologa pragnę zaznaczyć, iż zgodnie z wytycznymi
Wszystkie informacje zawarte w tej publikacji są zgodne z wytycznymi:
- European Society of Human Reproduction and Embryology (ESHRE)
- American Society for Reproductive Medicine (ASRM)
- National Institute for Health and Care Excellence (NICE)

Współpracuję z lekarzami ginekologii i położnictwa "organization","Uniwersyteckie   Kliniczne im. prof. Kornela Gibińskiego w Katowicach"